Nudna architektura może negatywnie wpływać na psychikę

Jeżeli wychowaliście się na typowym polskim blokowisku i cieszycie się gorszym zdrowiem lub energią, może nie być w tym przypadku. Okazuje się, że monotonny styl zabudowań niesie za sobą psychologiczny koszt, który może z czasem dotknąć każdego mieszkańca.

Coraz więcej badań z zakresu kognitywistyki naświetla negatywne skutki życia wśród szarej, nieatrakcyjnej architektury. Badacze zgodnie twierdzą, że ludzie są zdrowsi, gdy przebywają wśród ciekawych wizualnie budynków, kawiarni i niezależnych sklepów. Rośnie także ich wydajność, jeśli pracują w dobrze zaprojektowanych, unikalnych przestrzeniach.

Doświadczenia przeprowadzone przez naukowców z kanadyjskiego Uniwersytetu Waterloo wykazały, że osoby patrzące na ciekawe zabudowania czy mnogość restauracji z otwartymi drzwiami i oknami, wykazywały znaczne fizjologiczne pobudzenie w porównaniu z tymi, które obcowały z monotonną, miejską architekturą.

Inne badania dowodzą także, że nawet małe dawki nudy mogą generować stres.

Badacze pokazali uczestnikom trzy rodzaje filmów – nudny, smutny i interesujący. Wyniki okazały się bardzo zaskakujące – oglądanie nudnego wideo podniosło poziom kortyzolu we krwi badanych bardziej niż w przypadku seansu z filmem smutnym.

W 2014 rok przeprowadzono eksperyment, który potwierdził korelację pomiędzy rodzajem architektury, a uprzejmością ludzi względem siebie. Naukowcy udawali zagubionych turystów w dwóch różnych lokalizacjach – otwartej, tętniącej życiem – z ciekawymi, różnorodnymi zabudowaniami – oraz składającej się z długich, magazynowych bloków.

Pozytywne zachowania prospołeczne przeważały oczywiście w pierwszym miejscu – mieszkańcy byli znacznie bardziej skłonni do udzielania bezinteresownej pomocy innym.

Oczywiście rozwiązaniem tego problemu nie jest doprowadzenie do stanu, w którym każde miasto na świecie przypominałoby pełen energii i kolorów Times Square, ale celowe przekształcanie otaczającej przestrzeni w sposób, który pozwoliłby dostarczyć więcej niezbędnych bodźców, a tym samym zmniejszyć znudzenie i stres.

Wydaje się, że najciekawszą koncepcją jest inwestowanie w ciekawy rozwój wnętrz budynków.

Nie ma możliwości zmiany architektury całych metropolii, jednak przy odrobinie chęci i kreatywności, można tchnąć życie i oryginalność we wnętrza budynków, w których i tak większość z nas spędza w ciągu dnia najwięcej czasu.

 Źródło: nymag.com

 22 kwietnia 2016

 http://www.fpiec.pl/post/2016/04/22/nudnaarchitekturaad

Odbudowa ratusza w Pilicy.

Odbudowany niewielki ratusz w Pilicy to zupełnie nowy budynek kontynuujący tradycję obiektów ratuszowych jakie istniały w Pilicy na Rynku już od czasów średniowiecza.

Został on wybudowany w roku 2014 w ramach zadania „Rewitalizacja Rynku w Pilicy”, na które środki pochodziły z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego.
Obecnie funkcjonuje on jako Ośrodek Informacji Turystycznej i często gości wystawy związane z regionem (Jura Krakowsko-Częstochowska). 



Fundamenty poprzedniego ratusza pochodzącego z XVII wieku odkryto i dokładnie przebadano 10 lat wcześniej. Odnaleziono wtedy ślady wieży i zewnętrznych schodów. 

Budynek ten, który jeszcze w 1787 gościł króla Stanisława Augusta Poniatowskiego rozebrano w 1825 ze względu na zły stan dachu. Na dokumentach z początku XIX wieku zaznaczone zostały jego wymiary i umiejscowienie znajdujących się tam pomieszczeń zajmowanych przez kancelarie urzędnicze, policję, areszt. Dane ta zgadzają się z wnioskami płynącymi z badań archeologicznych.


Inspiracją dla kreacji konserwatorskiej ratusza w Pilicy był ratusz w Sulmierzycach. Podobno najważniejszym dla projektanta było zdanie konserwatora zabytków, bowiem ‘’stare miasto’’ w Pilicy wpisane jest do rejestru zabytków i podlega ochronie konserwatorskiej (średniowieczny układ urbanistyczny miasta). 


Podczas prac zachowano oryginalne kamienne sklepienia piwnic częściowo je również odtwarzając. Ratusz w Pilicy to jak na warunki polskie inwestycja odważna i mimo wszystko architektonicznie udana. 

Warto porównać go z inną kreacją jaką jest ratusz w Elblągu, bądź z ratuszami, które posiadały dobrą ikonografię jak ten w Głubczycach bądź Nysie, a mimo to zostały odbudowane/’’zrekonstruowane’’ w wyjątkowo nieudolny sposób. 

Warto zwrócić uwagę też, że nie zdecydowano się na rozwiązanie nowoczesne. Z pewnością gdyby wybrano projekt na miarę betonowych brył np. znanego architekta Roberta Koniecznego Pilica mogłaby liczyć na jakąś nagrodę przyznawaną przez innych architektów i międzynarodową grupę sympatyków architektury nowoczesnej. Z pewnością mogłoby być wtedy też bardziej oryginalnie (choć jest to wartość przede wszystkim ważna dla nowoczesnej architektury, wystarczy spojrzeć na powtarzalność form tradycyjnego polskiego dworku). 


Biorąc pod uwagę również obecne trendy w konserwacji zabytków w Polsce bardziej prawdopodobnym byłoby wyeksponowanie co najwyżej fundamentów niż odbudowa/budowa ratusza, co z pewnością przecież spotkałoby się z uznaniem większej części środowiska konserwatorskiego. Wybrano jednak rozwiązanie inne od powyższych, architektonicznie przyjazne wobec mieszkańców, odwołujące się do tradycji dawnych polskich małomiasteczkowych ratuszy. Czy lepsze? Na to pytanie niech każdy odpowie sobie teraz samemu...

Zdjęcie za: fotopolska.eu

Rekonstrukcje i odbudowy

http://zawiercie.naszemiasto.pl/artykul/remont-rynku-w-pilicy-zobacz-zdjecia,2377370,artgal,t,id,tm.html

28 grudnia 2014

Władze Szczytna chcą zrewitalizować ruiny zamku

Władze miejskie Szczytna przygotowały projekt rewitalizacji ruin krzyżackiego zamku, na którą chcą zdobyć dofinansowanie z UE. Liczą, że miejsce związane z literacką postacią Juranda ze Spychowa, stanie się atrakcją turystyczną Warmii i Mazur. 

Jak poinformował PAP zastępca burmistrza Krzysztof Kaczmarczyk, miasto przygotowało już dokumentację projektową niezbędną do złożenia wniosku o dofinansowanie unijne. W ramach rewitalizacji zamkowych ruin miałyby zostać odsłonięte i udostępnione zwiedzającym średniowieczne podziemia oraz częściowo zasypane obecnie mury obronne. Plany uzgodniono z konserwatorem zabytków i poprzedzono badaniami archeologicznymi.

Zgodnie z projektem dawny dziedziniec i teren między trzema skrzydłami zamku zostanie obniżony do poziomu z czasów średniowiecza. Na dziedzińcu ma być zrekonstruowana studnia, a w narożniku południowo-wschodnim wydobyta z ziemi okrągła kamienna baszta. Odtworzona i wypełniona wodą zostanie fosa, otaczająca zamek od strony północnej i zachodniej.

Pozostałości dawnej krzyżackiej warowni mają być zachowane jako tzw. trwała ruina. Po odsłonięciu piwnicy w skrzydle północnym, zostanie nad nią zbudowany żelbetowy strop, a ponad nim przeszklone zadaszenie. Powstanie w ten sposób dwupoziomowy otwarty obiekt, otoczony ruinami ścian zamku. Ma pełnić funkcję sezonowej sali wystawienniczej. Zaplanowano też parterowy budynek w przestrzeni międzymurza od strony północnej, w którym przez cały rok mają być organizowane wystawy i warsztaty rycerskie.

Zdaniem zastępcy burmistrza, koszt zagospodarowania zamkowych ruin szacowany jest na ok. 10 mln zł, z czego 85 proc. miałoby pochodzić z Regionalnego Programu Operacyjnego woj. warmińsko-mazurskiego. Samorząd liczy, że uzyska takie wsparcie w konkursie związanym z zachowaniem obiektów dziedzictwa kulturowego regionu. Zrewitalizowany zamek i powstające w Szczytnie centrum nauki o bezpieczeństwie "InnoPolice" mają stać się turystyczną wizytówką tego miasta.

Zamek pochodzi z drugiej połowy XIV wieku. Był siedzibą prokuratora, czyli urzędnika zarządzającego jednym z okręgów administracyjno-wojskowych, na które podzielone było państwo krzyżackie. Po sekularyzacji zakonu w 1525 r. przestał pełnić rolę ważnej nadgranicznej warowni.

Pod koniec XVI w. przebudowano go na rezydencję myśliwską książąt pruskich. W następnych wiekach został częściowo rozebrany i popadał w ruinę. Przed II wojną św. pozostałości budowli zaadaptowano na lokalne muzeum, a na dawnym przedzamczu wzniesiono gmach nowego ratusza.

22.03.2017

http://dzieje.pl/dziedzictwo-kulturowe/wladze-szczytna-chca-zrewitalizowac-ruiny-zamku

A w Radomiu . . .

Dyskusja o odbudowie -  Zamek Królewski w Radomiu.

 

Rekonstrukcje i odbudowy

3 grudzień o 19:22 ·

Dzisiaj troszkę dłuższy tekst, który szczególnie powinien zainteresować członków Kolegium Odbudowy Zamku Królewskiego w Radomiu, ale także wszystkich tych, którzy trochę bardziej zainteresowani są problematyką odbudowy obiektów stanowiących część polskiego kulturowego dziedzictwa. Podobnych bowiem konfliktów pomiędzy społecznikami a modernistami i konserwatorami jest więcej.
Na podstawie artykułów prasowych przypominamy historię próby odbudowy BRAMY KRAKOWSKIEJ w RADOMIU przez lokalnych społeczników, ‘’zasabotowaniu’’ pomysłu przez niektórych specjalistów, a na koniec zmarnowaniu nie tylko 400 000 złotych (przeznaczonych na konkurs), ale także dużego ludzkiego potencjału.

.......
Brama Krakowska jest jedną z trzech bram miejskich Radomia. Budynek został rozebrany w XIX wieku i istnieje obecnie jedynie we fragmentach w postaci fundamentów i jednej ze ścian do wysokości 12 metrów zachowanej w murach gmachu popijarskiego.
W murach zwieńczonego niegdyś attykami budynku umieszczona była zachowana do dziś gotycka figura Madonny z dzieciątkiem (przechowywana w kurii diecezjalnej).

KALENDARIUM.

---Rok 2000. Społeczny Komitet Ratowania Zabytków Radomia rozpoczyna starania o odbudowę Bramy Krakowskiej. Projekt ma być utrzymany w duchu architektury tradycyjnej. Pomysł zyskuje poparcie miasta.


---Rok 2008. Zostają uporządkowane sprawy właścicielskie. Miasto przejmuje grunt pod Bramą.

---Sierpień, 2008. Remont resztek bramy i sąsiedniego budynku kolegium Pijarów. Przeprowadzane są badania archeologiczne mające poprzedzać główną inwestycję.


---Czerwiec, 2009. Pojawia się informacja o konkursie na koncepcję odbudowy Bramy Krakowskiej. Samą odbudowę przewiduję się na rok 2010. ‘’Przewidujemy postawienie tam budynku, który swoim wyglądem będzie nawiązywał do sąsiedniej zabudowy’’ - mówi Ryszarda Kitowska z biura prasowego urzędu miejskiego. ‘’Budynek może mieć maksymalnie trzy kondygnacje, będzie przeznaczony pod usługi.’’


---Luty 2010. Społeczny Komitet Ratowania Zabytków Radomia organizuje wystawę, na której chce pokazać studenckie koncepcje odbudowy Bramy Krakowskiej. Projekty, które docierają okazują się opierać się na nowoczesnych materiałach w rodzaju szkło i beton.


---Marzec 2010. Rozpoczyna się dyskusja i pierwsze ideologiczne protesty : ‘’Sam pomysł budowy jest fatalny. Lepiej zostawić już wyeksponowane pozostałości murów miejskich niż tworzyć coś współczesnego, stylizowanego na stare. To będzie fałszerstwo’’ - uważa Prof. Jan Salm, kierownik zakładu Historii Architektury i Konserwacji Zabytków Politechniki Łódzkiej. Wtóruje mu docent Wojciech Eckert z Uniwersytetu Zielonogórskiego - specjalista od fortyfikacji, mówiąc o ‘’wątpliwych’’ i ‘’fałszywych’’ rekonstrukcjach.


‘’ Nic się nie stanie, jeśli zostanie wybrany odpowiedni projekt, zachowany w duchu epoki’’ odpowiada prof. Aleksander Olszewski, dziekan wydziału sztuki Politechniki Radomskiej ‘’.

‘’Odbudowana Brama Krakowska (wraz ze zwodzonym mostem) mogłaby stać się nową wizytówką miasta, magnesem przyciągającym turystów. Jej odbudowanie zdecydowanie zmieniłoby też charakter i oblicze tej części miasta kazimierzowskiego’’ – uważa Andrzej Leżoń, pracownik Muzeum im. Jacka Malczewskiego w Radomiu.
Jednocześnie odpiera on zarzuty o chęć zmieniania historii miasta i zachęca do skorzystania z pomocy największego polskiego architekta drugiej połowy XX wieku, tworzącego projekty w dawnych stylach i znanego ze swoich prac na Zamku Królewskim w Warszawie Andrzeja Grzybowskiego (jeszcze o nim będzie – przyp.red.).


---Wrzesień 2010. Ogłoszenie konkursu architektonicznego: ‘’Przedmiotem konkursu jest opracowanie koncepcji architektonicznej rewitalizacji obszaru położonego w granicach Miasta Kazimierzowskiego, przy ulicy Krakowskiej i Wałowej, w której zakres wchodzą: budowa Bramy Krakowskiej z przedbramiem i mostem zwodzonym, rekonstrukcja fragmentu muru miejskiego, odtworzenie fragmentu fosy, budowa budynku usługowego z częścią hotelową, budowa ul. Krakowskiej’’.


Architektom pozostawia się swobodę w wyborze stylu architektonicznego.

W skład SĄDU KONKURSOWEGO wchodzi: TRZECH ARCHITEKTÓW, KONSERWATOR ZABYTKÓW i SZEFOWA WYDZIAŁU ARCHITEKTURY.

‘’Warunki konkursu zostały opracowane na podstawie wytycznych konserwatorskich’’ - mówi Ryszarda Kitowska z biura prasowego magistratu. ‘’Wydają się one absolutnie wystarczające. Opracowali je SPECJALIŚCI i również specjaliści będą oceniać prace’’.


---Marzec 2011. Jak można się było spodziewać jury wybiera minimalistyczny nowoczesny projekt pracowni architektury Opaliński z Krakowa. Projekt lokalnej firmy architektonicznej, która zaproponowała odbudowę w formach historycznych zajmuje drugie miejsce (projekt ten też był daleki od doskonałości, ale zdecydowanie lepiej wpisywał się w kontekst i oczekiwania mieszkańców – przyp. red.).
 ‘’ Zdaniem komisji projekt architektów z Krakowa jako jedyny prezentuje współczesny sposób restauracji zabytków, w sytuacji kiedy nie ma dokumentów przedstawiających oryginał. A tak właśnie jest z Bramą Krakowską. Nie wiadomo dokładnie jak wyglądała, bo nie zachowała się ikonografia. Autor zwycięskiej koncepcji otrzyma w nagrodę 15 tysięcy złotych i zaproszenie do negocjacji w trybie zamówienia z wolnej ręki na wykonanie’’.


---Kwiecień 2011. Atmosferę rozczarowania wynikami konkursu podsumowuje artykuł:

‘’Projekt z dysharmonią. Jak odbudować Bramę Krakowską?’’ Marka Kowalika, historyka sztuki, członka zarządu Społecznego Komitetu Ratowania Zabytków Radomia: ‘’W tej stosunkowo potężnej prostopadłościennej bryle, o dominującej białej fakturze kamienia, brak jest odtworzenia chociażby namiastki dawnego klimatu i tak niezbędnych tu odniesień historycznych typu gotycki łuk, przypora, stożkowy dach czy cegła (niekoniecznie wszystkich razem). W przypadku obiektu, o którym na podstawie badań wiadomo, że powstał w średniowieczu, kiedy obowiązującym stylem był gotyk, jest to kwestia fundamentalna. Należy więc jeszcze nieco popracować nad tym projektem’’.

‘’Szkoda, że nie doszło do publicznej prezentacji dwóch pozostałych prac konkursowych znanych radomskich architektów Mariusza Rodaka i Konrada Brejtkopa. Ich cechą charakterystyczną bowiem są te nawiązania, o których mówiliśmy, mniej lub bardziej widoczne, lecz wiarygodne, gdyż bardziej osadzone w historycznym kontekście radomskiego Miasta Kazimierzowskiego, choć i im można wytknąć pewne niedoskonałości’’.


---Kwiecień 2011. Społeczny Komitet Ratowania Zabytków Radomia ‘’zaniepokojony’’ wynikami konkursu wnosi o konsultacje społeczne: ‘’ Wybrany projekt w żadnym szczególe nie przypomina bramy średniowiecznej; nie będzie świadectwem bogatej historii Nowego Radomia - miasta kazimierzowskiego; nie będzie pomocą naukową do lekcji o dziedzictwie kulturowym Radomia; nie będzie powodem dumy Radomian z posiadania najwyższej klasy średniowiecznego zabytku (mowa o architekturze, problemem środowisk tradycjonalistycznych jest brak zrozumienia definicji słów, których używają co pozostawia ich często bezbronnych w dyskusji ze ‘’specjalistami’’ – przyp. red.), a jedynie w przyszłości będzie wprowadzać w błąd zwiedzających zabytki miasta kazimierzowskiego’’.


‘’ Uważamy, że XIV-wieczna Brama Krakowska - świadectwo historii Nowego Radomia, a także jako bardzo istotna część obronna zabytkowego układu urbanistyczno-architektonicznego miasta kazimierzowskiego powinna swym wyglądem nawiązywać do historii i architektury tego typu budowli z XIV w. oraz formy bramy, a jako ważne przedsięwzięcie dla mieszkańców, oraz przyszłych pokoleń Radomian wymaga społecznej konsultacji’’.


---Maj 2011. Uczestnicy zorganizowanej przez UM po otrzymaniu listu protestacyjnego od części mieszkańców Radomia Konferencji na temat Zamku Królewskiego i murów miejskich Radomia, która odbywa się w magistracie wzywają do unieważnienia konkursu:

‘’Czy nie można unieważnić konkursu na koncepcję Bramy Krakowskiej? Niech społeczeństwo zdecyduje‘’, ''Mnie się ten projekt nie podoba. Nie chcę przechodzić obok czegoś takiego. I nie jestem na tej sali jedyna, która tak uważa’’ grzmią na spotkaniu uczestnicy spotkania - mieszkańcy miasta.

‘’Kiedy spaceruję po Mieście Kazimierzowskim, to chce mi się płakać. Patrzę i zastanawiam się, czy to Miasto Kazimierzowskie czy osiedle kazimierzowskie, z tymi maleńkimi domkami... A projekt Bramy Krakowskiej nie ma w sobie nic ze średniowiecza! I tak uważa większość Radomian. Gdyby brama zadowalała społeczeństwo, to kupowałoby cegiełki na jej odbudowę. Czy tej decyzji nie należałoby cofnąć? Niech społeczeństwo zdecyduje‘’– przekonuje inny Radomianin.

‘’Działania na terenie Miasta Kazimierzowskiego nie wynikają ze spójnej koncepcji – stwierdza Piotr Rogólski z Muzeum im. Jacka Malczewskiego: ‘’Nie wiadomo, do czego ta brama nawiązuje. Jeśli do średniowiecza, to na pewno nie do Radomia’’. I jego zdaniem projekt nie spełnia oczekiwań mieszkańców''.

Zwycięskiego projektu broni natomiast konserwator zabytków Marek Figiel: ‘’Chcieliśmy uniknąć zacierania granicy między tym, co autentyczne, stare a tym, co nowe i ten projekt to gwarantuje’’.

Ze strony środowiska architektów pojawiają się również głosy, że to nie społeczeństwo powinno decydować o tym jakiego rodzaju architektura powstaje.

Dyskusję kończy Anna Kwiecień , zastępczyni prezydent: ‘’Nie wiem, jakie są możliwości unieważnienia konkursu, ale ja oczywiście przekaże wszystkie uwagi prezydentowi, możecie być państwo pewni’’.


---Wrzesień 2011. Podczas sesji radni decydują o zmianach w budżecie Radomia. Jedną z nich jest przesunięcie 349 tys. zł z zadania „odtworzenie Bramy Krakowskiej wraz z realizacją budynku usługowego” na rozbudowę cmentarza na Firleju.

---Listopad 2016. Pracę rozpoczyna Kolegium Odbudowy Zamku Królewskiego w Radomiu.




.......
‘’A ja dalej nie wiem, po ch.. Wam ta brama...’’ zadał retoryczne pytanie na jednym z forów pewien miejski konserwator zabytków.


Naszym zdaniem zabytki, te ‘’prawdziwe’’, to nie wszystko. Ludzie tak jak mówi wielki współczesny filozof Roger Scruton potrzebują też odrobiny piękna. Coś z czym mogą się utożsamić, z czego mogą być dumni, coś co przyciąga a jednocześnie pozytywnie wpływa na okolicę. Może to być piękna architektura, może to być historia przez nią ukazana a jak wiadomo Radomowi choć pełnemu zabytków brakuje symboli, miejsc które by łączyły - nie jest to niestety ‘’Florencja północy’’.


Na jednym z forów dyskusyjnych tak podsumował całą dyskusję anonimowy użytkownik:

‘’ Pierwotnym celem postawienia rekonstrukcji bramy była próba przybliżenia hipotetycznego wyglądu tej części fortyfikacji mieszkańcom oraz zabezpieczenia rozpadających się jej reliktów i podtrzymanie historycznego charakteru miejsca. Niestety, kiedy za temat zabrało się już miasto - powstała koncepcja ekonomicznego wykorzystania miejsc’’.


‘’Stosunek posiadanej dzisiaj wiedzy o obwarowaniach w Radomiu do prezentowanej wyżej wizji przemawia na niekorzyść projektu i niweczy cele, jakim takie inwestycje winny służyć. Niestety mentalność dzisiejszych architektów jest przerażająca. Wszędzie gdzie w ostatnich latach próbuje się coś rekonstruować oparte na historycznych ruinach, pierwszym projektem jest nowoczesny w swej formie budynek. Najgorsze, że konserwator zapewne zgodzi się na ten wariant. Ale co można było zrobić skoro przeciw była tylko koncepcja kopii bramy Opatowskiej z Sandomierza lub Krakowskiej z Szydłowca zrobiona przez zapaleńców, których wiedza opiera się na kilku zaledwie książkach z lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych ubiegłego wieku?’’.


Na koniec przywołał on też słowa J.U. Niemczewicza. Przypominamy je i my:


"Zaprawdę, zbyt mało mamy poszanowania dla przeszłości... Niszczą się wszystkie dawności naszej pamiątki i wkrótce starożytna Polska stanie się nową. Przecież dobrze by było pamiętać, że nie jesteśmy ludem od wczoraj, że nie latami, lecz wiekami istnienie nasze liczymy..."

https://web.facebook.com/permalink.php?story_fbid=741013189379710&id=595898223891208&substory_index=0

Komentarze

Adam Zieliński Problematyka i wątpliwości dotyczące odbudowy gotyckich budowli z dużym udziałem niewiadomych i kreacji przesłania problem inny: rekonstrukcji budynków o znanym wyglądzie i pomiarowej dokumentacji. Poza tym Radom ma fatalną architekturę uzupełniającą na obszarze Śródmieścia, jak i Miasta Kazimierzowskiego. Wyburzenia przy Wałowej i okolicach owocują fatalną architekturą w najbardziej badziewnym guście pomo. Nawet te bardziej oczekiwane plomby o próbie historyzmu (o co w Radomiu można się ocierać bez zgrzytu i pretensji jak nie o formy klasycyzujące i empirowe z I poł XIX wieku?), są nieudolne, mają fatalny efekt napompowania kubatury (przeskalowane lukarny). Tak, Radom potrzebuje przede wszystkim spójnej polityki estetycznej uzupełniającej i dopełniającej Śródmieście.

Lubię to! · Odpowiedz · 1 · 3 grudzień o 20:25

Jonatan Białożyt To o czym mówisz to problem całej Polski. Na stanowiska konserwatorów którzy powinni być przede wszystkim architektami, artystami i rzemieślnikami - siedzą tam prawdziwi degeneraci którzy mają specjalny nakaz niszczenia co piękne.

Lubię to! · Odpowiedz · 3 grudzień o 21:19

Adam Zieliński No jasne! A to Polska właśnie!
:-P
My wszyscy niedolepieni, cały naród, któremu zdarzyło się wdepnąć w modernizm niezasłużenie, bo ani przesytu pierzei, ani nadmiaru poczucia historycznego otoczenia w sensie czysto materialnym, co może jest przyczyną pamięci opartej o emocjonalny ton (duchy, duchy). Piszę to jako przeciwnik tradycyjnego patriotyzmu i pospolitej umysłowości polskiej obojętnej i na piękno i na przeszłość, ganiającej za nowymi cudami, modą. Ani lewica, ani prawica tego nie łapie, jedna skupia się na zbyt powierzchownej postępowości, a druga zbyt powierzchownym konserwatyzmie.

Lubię to! · Odpowiedz · 3 grudzień o 21:57

Adam Zieliński Z zasady stawiam na "rzemiosło artystyczne" i "sztukę użytkową" przeciwko terrorystów "czystego" artyzmu. Do diabła z artystami!
Włochów uważam za ludzi z wyczuciem pozbawionym kompleksów dla których to co było 400 lat jest nadal wartościowe. Nie mają terroru "nowości". Świetnie potrafią łączyć stare z nowym bez fumów. Nie dziwię się że Mitoraj był tam wielbiony.

Lubię to! · Odpowiedz · 1 · 3 grudzień o 22:06

Jonatan Białożyt Dobrze że zauważyłeś - architektura jest ściśle powiązana z światopoglądem - ideą. Piękno jest tylko jedno. Na takich stanowiskach powinni być ludzie powiązani z rzemiosłem artystycznym.

Lubię to! · Odpowiedz · 3 grudzień o 23:14

Jonatan Białożyt Wzorem jest Jan Zachwatowicz.

Lubię to! · Odpowiedz · 3 grudzień o 23:14

Jonatan Białożyt Mitoraj był szanowany we Włoszech ze względu na to że jego dzieła były połączeniem tradycyjnego realizmu z nowoczesnością - po prostu wyglądały jego rzeźby jak antyczne uszkodzone figury.

Lubię to! · Odpowiedz · 3 grudzień o 23:40

Jonatan Białożyt Jakie wstrętne bydło obsiadło stanowiska konserwatorów zabytków w tym kraju. Teraz wiem dlaczego tak jest źle. Taka ściera bez poczucia piękna która nienawidzi dawnych historycznych stylów jest w tym kraju konserwatorem zabytków - kuriozum totalne. Tacy konserwatorzy jak Jan Zachwatowicz dawno przestali być na takich stanowiskach.

Lubię to! · Odpowiedz · 3 grudzień o 21:07