Ja, Grzymisław, jeden spośród
książąt Pomorza, z wielu ust od dawna słysząc o szpitalu
Jerozolimskim to, co ustawicznie głoszą odwiedzający Grób Pański,
jakie to przezeń dzieła miłosierdzia wobec biedaków i chorych są
świadczone, jakie trudy dobroczyńców i jakie mnóstwo modłów,
przeto dla odpuszczenia moich grzechów, które jak odczuwam srodze
mnie dręczą, pragnąc mieć jakiś udział w czynieniu wspomnianego
dzieła miłosierdzia – chcę uczynić siebie współtwórcą
(tegoż dzieła) w miarę moich możliwości uzyskanych za
pośrednictwem Opatrzności Bożej, dla uczczenia Boga i Grobu
Świętego oraz Świętego Jana Chrzciciela, z własnego
przypadającego mnie z dziada pradziada dziedzictwa wymienionemu
szpitalowi Grobu Świętego i Świętego Jana Chrzciciela dałem mój
gród, który zwie się Starigrod wraz wszystkimi ziemiami, lasami i
wodami oraz powinnościami jemu przynależnymi, również dałem całą
ziemię położoną pomiędzy drogą (traktem), która(y) prowadzi do
Gdańska, a rzeką Wierzycą aż po granice (wsi) Camerou.
Dałem
również tęże wieś Camerou, a także drugą wieś Reueninov aż
po granice Pogódek, którą to już dawno temu byłem przekazałem,
i to z wszystkimi lasami i polami i łąkami i jeziorami i rzeką
zwaną Vethrica wraz z wszystkimi łowiskami bobrów i rybołówstwem.
Ponadto do tego dodaję również dwie opuszczone wsie Scedrou i
Cernotino.
I aby bracia Szpitala nie lękając się przeszkód z
mojej strony w omawianych wsiach mogli osadzać ludzi, daję również
Świętemu Janowi to, co do mnie należy nad rzeką Wierzycą powyżej
grodu o nazwie Vissoka aż do granic (Jaroszewów) Jarosou powyżej
wraz z łowiskami bobrów i wszystkimi innymi pożytkami, jakie
mogłyby znajdować się w łowiskach lub w rybołówstwie.
Aby więc
uniknąć naruszenia przyznanego braciom (Zakonu Rycerskiego Św.
Jana) pokoju oświadczam, że granica rzeki
Vetrice, która należy do braci, znajduje się powyżej miejsca, w
którym wpada do niej rzeczka Rudcouinica. Prócz tego również dla
nagromadzenia większych zasług daję temu szpitalowi (Zakonowi)
kościół w Lubiszewie poświęcony ku czci Świętej Trójcy wraz z
wszystkimi urządzeniami (prebenda), które tam ustanowiłem, z dwoma
kapelanami, którzy tamże służyć mają Panu Bogu, i z dziesięciną
z dwóch wsi, mianowicie z Thescov i z Beale, którą temu kościołowi
nadał biskup Stefan podczas jego konsekracji wraz z całą
dziesięciną z moich pól uprawnych z całej prowincji jatluńskiej
(Jatlunensis) i z całą dziesięciną z łowisk bobra na Wierzycy i
Wiśle i z dziesięciną z wszystkich jesiotrów i łososi oraz
innych ryb, a także z dziesięciną ze źrebaków, cieląt, jagniąt,
prosiąt i gęsi oraz dziesięcinę z ikry śledziowej, a z cła co
dziesiątą grzywnę denarów oraz dziesięcinę z karczmy.
To
wszystko, co zostało wymienione i wyszczególnione (działo się)
podczas konsekracji kościoła Świętej Marii w Świeciu w obecności
wielu przybyłych i pod groźbą klątwy ze strony wspomnianego
biskupa i przy zgaszonych świecach zostało pomienionemu Szpitalowi
(Zakonowi) zatwierdzone. I aby to wszystko pozostało przy nim
(Zakonie Joannitów) nieumniejszone i nienaruszone, przytwierdzeniem
pieczęci tegoż biskupa oraz mojej rzecz umacniamy i godnie
utwierdzamy.
Działo się to w roku wcielenia
Pańskiego MCLXXXXVIII.
Świadkowie obecni: mistrz Konrad,
archidiakoni Bertold i Walter, kapelani Wincenty, Egidiusz i Paweł,
proboszczowie: Wilhelm z Lubiszewa, Wilhelm ze Świecia, Jan z
Wyszogrodu, ksiądz Dirsek, Bartłomiej ze Szczecina, Mikołaj,
Wincenty i Tomisław – synowie Dobrogosta oraz ich krewniak również
Dobrogost, Vlost podczaszy biskupi oraz jego brat Strosław, Paweł,
Tworzymir, wojski – Jan, Bożek, Bogusławiec i liczni inni
duchowni oraz pozostali tak szlachetni jak i prości...
Tłumaczenia tekstu opracowanego i
wydanego w j. Niemieckim w 1882 roku przez dr M. Perlbacha,
oznaczonego nr 9, na j. Polski dokonał w Gdańsku 25 IX 1987 r.
prof. dr hab. Edwin Rozenkranz.
Zdanie bardzo długie... Zwracam uwagę, że pomiędzy tekstem reprodukowanym poniżej, a tekstem niemieckim i polskim istnieją różnice np. Stargrod - Starigrod, albo słowo Crang.
No i brakuje tłumaczenia dla tekstu oznaczonego jako No.10.
Kopia aktu nadania księcia Grzymisława II dla zakonu Joannitów w 1198 roku. Transsumpcja z 18 października 1262 r.
Poniżej tekst drukowany z "Księgi dokumentów pomorskich" (Pommerellisches Urkundenbuch) Maksa Perlabacha z 1882 r.
Na podstawie:
Maks Perlabach - "Księga dokumentów pomorskich" (Pommerellisches Urkundenbuch) z 1882 roku.
Maks Perlabach - "Księga dokumentów pomorskich" (Pommerellisches Urkundenbuch) z 1882 roku.
http://kpbc.umk.pl/dlibra/doccontent?id=23431
http://dir.icm.edu.pl/pl/Slownik_geograficzny/Tom_XI/249
